ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561 – 2580) ด้านการพัฒนาและเสริมสร้างศักยภาพทรัพยากรมนุษย์ กำหนดเป้าหมายสำคัญในการพัฒนาคนไทยให้เป็นคนดี คนเก่ง มีคุณภาพ และมีทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษซึ่งเป็นภาษาสากลและเป็นเครื่องมือสำคัญในการเข้าถึงองค์ความรู้ระดับนานาชาติและการเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ กระทรวงศึกษาธิการจึงได้กำหนดนโยบายการปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ โดยมุ่งเน้นการใช้กรอบมาตรฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษที่เป็นสากล (CEFR) เป็นกรอบความคิดหลักในการบริหารจัดการ ทั้งด้านหลักสูตร การพัฒนาครู และการวัดผลประเมินผล

เพื่อให้การจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษบรรลุเป้าหมายตามนโยบายรัฐบาล สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานได้วางแนวทางให้สถานศึกษาปรับจุดเน้นจากการสอนไวยากรณ์สู่การจัดการเรียนรู้เพื่อการสื่อสาร (Communicative Language Teaching : CLT) ควบคู่ไปกับการส่งเสริมสิ่งแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ผ่านโครงการพิเศษ (อาทิ EP, MEP, EIS) และการใช้สื่อเทคโนโลยีดิจิทัลที่ทันสมัย อย่างไรก็ตาม ปัจจัยสำคัญที่สุดที่จะขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงนี้คือการยกระดับสมรรถนะของครูยุคใหม่ให้เป็นผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้ (Facilitator) ที่มีความเชี่ยวชาญทั้งด้านทักษะภาษาตามกรอบ CEFR และเทคนิคการสอนเชิงรุก

จากการวิเคราะห์ข้อมูลผลการประเมินคุณภาพผู้เรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 พบว่าผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) วิชาภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในช่วงปีการศึกษา 2565 – 2567 มีคะแนนเฉลี่ยต่ำกว่าระดับประเทศอย่างต่อเนื่อง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความจำเป็นเร่งด่วนในการพัฒนาครูผู้สอนภาษาอังกฤษให้มีความรู้ความสามารถที่เหมาะสมกับสมรรถนะวิชาชีพ เพื่อปรับเปลี่ยนกระบวนการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับธรรมชาติของการเรียนภาษาและบริบทของโลกยุคใหม่

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 จึงได้จัดทำ โครงการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนของครูผู้สอนภาษาอังกฤษเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ผู้เรียนตามกรอบ CEFR ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 เพื่อส่งเสริมการพัฒนาศักยภาพครูภาษาอังกฤษผ่านกระบวนการอบรมเชิงปฏิบัติการ การนิเทศติดตามแบบกัลยาณมิตร และการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) มุ่งหวังให้ครูสามารถออกแบบการจัดการเรียนรู้ที่เน้นการสื่อสารและประยุกต์ใช้นวัตกรรมดิจิทัลได้อย่างมีประสิทธิภาพ อันจะส่งผลโดยตรงต่อการยกระดับคุณภาพผู้เรียนให้เป็นพลเมืองที่มีทักษะภาษาสากล พร้อมสำหรับการดำเนินชีวิตและการทำงานในศตวรรษที่ 21 อย่างยั่งยืน

การดำเนินโครงการนี้มุ่งเน้นการแก้ปัญหาและปิดช่องว่างสำคัญ (Gaps) เพื่อยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในระดับพื้นที่ให้บรรลุเป้าหมายยุทธศาสตร์ชาติ ดังนี้

5.1 การปิดช่องว่างด้านสมรรถนะวิชาชีพครู (Teacher Competency Gap): โครงการช่วยปิดช่องว่างด้านระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษของครูผู้สอน โดยส่งเสริมให้ครูได้รับการพัฒนาทักษะตามกรอบมาตรฐานสากล CEFR และเทคนิคการจัดการเรียนรู้เพื่อการสื่อสาร (CLT) เปลี่ยนโฉมบทบาทครูจาก "ผู้สอนไวยากรณ์" สู่ "ผู้อำนวยความสะดวกในการเรียนรู้" (Facilitator) ที่มีความเชี่ยวชาญสอดคล้องกับปัจจัยในห่วงโซ่คุณค่า (Value Chain) ด้านทักษะครูผู้สอนยุคใหม่ที่ตอบสนองความต้องการของประเทศ

5.2 การปิดช่องว่างด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียน (Achievement Gap): มุ่งปิดช่องว่างเชิงคุณภาพที่สะท้อนจากผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) วิชาภาษาอังกฤษ ที่ต่ำกว่าเกณฑ์ระดับประเทศอย่างต่อเนื่อง โดยการใช้ระบบนิเทศแบบกัลยาณมิตรและการสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ (PLC) เพื่อกำกับติดตามการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ในชั้นเรียน ส่งผลให้ผู้เรียนมีทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษที่คล่องแคล่ว มีทักษะการคิดวิเคราะห์ และพร้อมสำหรับวิถีชีวิตในศตวรรษที่ 21

5.3 การปิดช่องว่างด้านมาตรฐานการจัดการเรียนรู้ระดับพื้นที่ (Standardization Gap): ปิดช่องว่างระหว่างนโยบายส่วนกลางและแนวปฏิบัติในระดับสถานศึกษา โดยการสร้างระบบฐานข้อมูลผลสัมฤทธิ์ที่เชื่อมโยงกับการพัฒนาครูอย่างเป็นระบบ ทำให้สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษามีมาตรฐานการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษที่เป็นสากล ลดความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงการศึกษาที่มีคุณภาพ และสนับสนุนเป้าหมายแผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติประเด็นการพัฒนาการเรียนรู้ให้เกิดผลสัมฤทธิ์เชิงประจักษ์