ยุทธศาสตร์ชาติและแผนแม่บทประเด็นการพัฒนาการเรียนรู้ มุ่งเน้นการปฏิรูปกระบวนการเรียนรู้เพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียนให้เป็นคนดี คนเก่ง และมีทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 ภายใต้กระแสการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วทางด้านเทคโนโลยีดิจิทัล (Digital Transformation) องค์กรการศึกษาจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนทั้งระบบบริหารจัดการและการจัดการเรียนรู้ ให้เท่าทันต่อการเปลี่ยนแปลง เพื่อรองรับการพัฒนาผู้เรียนตามบริบทของพื้นที่ โดยเฉพาะจังหวัดเพชรบูรณ์ที่มีเป้าหมายสำคัญในการหล่อหลอมเยาวชนให้มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามอัตลักษณ์ "ลูกพ่อขุนผาเมือง" คือ "เสียสละ กล้าหาญ และชาญฉลาด"

การขับเคลื่อนเป้าหมายดังกล่าวให้ประสบผลสำเร็จอย่างเป็นรูปธรรม จำเป็นต้องอาศัยการพัฒนาศักยภาพบุคลากรทั้ง 2 กลุ่มหลักควบคู่กัน ได้แก่

1. ผู้บริหารสถานศึกษา ในฐานะผู้นำทางวิชาการและนวัตกรรมดิจิทัล ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการนำแนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) การบูรณาการประวัติศาสตร์ท้องถิ่น และเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้สร้างระบบนิเวศการเรียนรู้ในโรงเรียน รวมถึงการแก้ไขปัญหาตามประเด็นท้าทาย (PA)

2. บุคลากรทางการศึกษาสังกัด สพป.เพชรบูรณ์ เขต 1 ในฐานะกลไกสนับสนุนการบริหารจัดการภาครัฐ ที่ต้องยกระดับสมรรถนะดิจิทัล ปรับปรุงกระบวนงานให้ลดขั้นตอน เพิ่มความโปร่งใส ตรวจสอบได้ และขับเคลื่อนมาตรฐานองค์กรสู่การประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส (ITA) ในระดับสูง

อย่างไรก็ตาม การพัฒนาบุคลากรในรูปแบบเดิมอาจไม่เพียงพอต่อการสร้างความเข้าใจเชิงลึกและการนำไปปฏิบัติจริง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 จึงได้จัดทำ โครงการเสริมสร้างศักยภาพผู้บริหารสถานศึกษาและบุคลากรทางการศึกษา สพป.เพชรบูรณ์ เขต 1 สู่องค์กรแห่งการเรียนรู้ ด้านประวัติศาสตร์และเทคโนโลยีดิจิทัล ประจำปี พ.ศ. 2569 ขึ้น โดยเน้นกระบวนการ "ศึกษาดูงานและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ณ หน่วยงานต้นแบบ (Best Practice)" เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้บริหารและบุคลากรได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริง (Experiential Learning) เห็นรูปแบบการทำงานที่เป็นเลิศ นำมาผ่านกระบวนการถอดบทเรียน (After Action Review: AAR) และขับเคลื่อนผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) อันจะนำไปสู่การพัฒนานวัตกรรมการบริหารจัดการและการจัดการเรียนรู้ที่วัดผลสัมฤทธิ์ได้จริงอย่างยั่งยืน

โครงการเสริมสร้างศักยภาพผู้บริหารสถานศึกษาและบุคลากรทางการศึกษาสู่องค์กรแห่งการเรียนรู้ ด้านประวัติศาสตร์และเทคโนโลยีดิจิทัล เป็นกลไกสำคัญในการปิดช่องว่าง (Gap Closing) ของเป้าหมายการพัฒนาตามยุทธศาสตร์ชาติและแผนระดับต่างๆ ดังนี้

1. ช่องว่างของการพัฒนา (The Gap)

    - ระดับสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา บุคลากรยังขาดกระบวนการเรียนรู้เชิงลึกและการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาประยุกต์ใช้ในการปรับปรุงกระบวนงาน (Digital Transformation) รวมถึงการขาดกลไก PLC ที่ต่อเนื่อง ทำให้อาจส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการ ผลการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใส (ITA) และการสนับสนุนสถานศึกษา

    - ระดับผู้บริหารสถานศึกษาและบุคลากรทางการศึกษา การจัดการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นและอัตลักษณ์ "ลูกพ่อขุนผาเมือง" (เสียสละ กล้าหาญ ชาญฉลาด) ยังขาดการนำเทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ๆ มาบูรณาการเพื่อสร้างระบบนิเวศการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ในศตวรรษที่ 21

2. กลไกการปิดช่องว่าง (Gap Closing)

    - เปลี่ยนรูปแบบการเรียนรู้: เปลี่ยนจากการอบรมเชิงทฤษฎีทั่วไป มาเป็น "การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ (Experiential Learning)" ผ่านการศึกษาดูงาน ณ หน่วยงานต้นแบบที่มี Best Practice ด้านประวัติศาสตร์และดิจิทัล

  - ถอดบทเรียนและสร้างเครือข่าย: ใช้กระบวนการ AAR และสร้างเครือข่ายชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) เพื่อนำองค์ความรู้มาสร้างนวัตกรรมการบริหารจัดการและการเรียนการสอนที่วัดผลสัมฤทธิ์ได้จริง

3. ผลสัมฤทธิ์ต่อการบรรลุเป้าหมาย (Expected Results / Impact)

     - เป้าหมายระดับยุทธศาสตร์ชาติ (การพัฒนาและเสริมสร้างศักยภาพทรัพยากรมนุษย์)  ยกระดับสมรรถนะบุคลากรให้เป็น "ผู้นำทางวิชาการและนวัตกรรมดิจิทัล" ที่สามารถส่งต่อการพัฒนาไปยังผู้เรียน ให้มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามอัตลักษณ์ลูกพ่อขุนผาเมืองและมีทักษะดิจิทัลแห่งอนาคต

    - เป้าหมายระดับยุทธศาสตร์ชาติ (การปรับสมดุลและพัฒนาระบบการบริหารจัดการภาครัฐ) เกิดนวัตกรรม/แนวทางปรับปรุงกระบวนงาน เพื่อให้ช่วยลดขั้นตอนการทำงาน ยกระดับการให้บริการของเขตพื้นที่การศึกษาอย่างยั่งยืน